KARA TREN(Şiir)

Bir trendeydi, sanki sonsuzluğa akan.

Sislerin arasında sallana sallana ilerlerken bu ağır kara metal,

Ölü yolcuların koltuklara dayalı alınları yaşlı bir saatin sarkacı gibi,

Bir sağa bir sola salınırken camlara çarpıyor.

Ve camlardan koyu kan sızıyor.

 

Bu onun yarattığı dünya.

Ak ve tükenmeyen karların arasında ilerleyen,

Sonsuzmuşçasına uzanan bir rayda giden kara tren.

Ve yolcular serpmiş vagonlara,

Morarmış cesetlerden.

 

Ne de zarif bir meziyet bu;

Sonsuzluk ve alınlardan sızan kanlar,

Gün geçtikçe içten içe çürüyen ama kokmayan bedenler,

Ölmüş ama sonuna kadar açık gözler.

Değme diri gözlerden daha net görüyorlar ama,

Değme yıldızlardan daha parlaklar.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: